سامانه­ های مدیریت فرایندهای کسب­ وکار(BPMS)، سامانه­ های پیچیده اطلاعاتی هستند که جهت رقابت در بازار جهانی و افزایش بهره ­ وری اقتصادی، استفاده از آن­ ها در هر سازمانی، امری حیاتی و ضروری است. ایجاد تعادل بارِکاری منابع در BPMS، یکی از چالش­ هایی است که از دیرباز مورد مطالعه و بررسی پژوهش گران قرار گرفته است. تعادل بارِکاری منابع، باعث افزایش پایداری سامانه، افزایش کارایی منابع و افزایش کیفیت محصولات می­ شود. در این مقاله، مسئله تنظیم هم­ روندی در BPMS به عنوان یک مسئله کاربردی در جهت بهبود تعادل بارکاری منابع و یک نواختی در بارکاری هر منبع معرفی می­ شود و برای حل این مسئله، در ابتدای هر فرایند یک عنصر تأخیردهنده در نظر گرفته می­ شود و هدف مسئله تنظیم مقدار تأخیر در ابتدای هر فرایند است. برای این منظور یک الگوریتم بهینه سازی پویا ارائه و سرعت اجرای الگوریتم پویای پیشنهادشده نسبت به الگوریتم جستجوی فضای حالت و الگوریتم تکاملی PSO مقایسه می­ شود. مقایسه انجام شده نشان می­ ­ دهد سرعت الگوریتم پیشنهادی نسبت به الگوریتم جستجوی فضای حالت به صورت 37 ساعت به 8/5 سال است؛ درحالی که الگوریتم POS همین مسئله را درسه دقیقه حل می­ کند. آزمایش انجام شده روی یک پایگاه داده واقعی 64/21 درصد بهبود را در عملکرد الگوریتم پیشنهادی نشان می­ دهد.

این مقاله یک مدل برنامه ریزی خطی صفر و یک چندهدفه با پارامترهای فازی را جهت انتخاب پرتفولیوی مناسبی از فرآیندها برای مهندسی مجدد در شرکت های تولیدی ارائه می کند. برای اندازه گیری و برآورد اثر مهندسی مجدد هریک از فرآیندها در بهبود عملکرد شرکت، یک روش ارزیابی بر مبنای مجموعه ای جدید از شاخص های کمی و کیفی ایجاد شده است. به دلیل کلامی بودن برخی متغیرها و وجود داده های غیرقطعی از نظریه مجموعه های فازی استفاده شده است. لذا فرآیند تحلیل سلسله مراتبی، تصمیم گیری گروهی چندمعیاره، نظریه فازی و نظریه پرتفولیو به منظور توسعه یک مدل انتخاب پرتفولیوی فرآیند، در کنار هم به کار برده شده است. در نتیجه این مدل، فرآیندهایی برای مهندسی مجدد انتخاب می شوند که حداکثر ارزش را برای سازمان ایجاد کرده و حداقل مقاومت کارکنان را در پی دارند. برای حل مسائل برنامه ریزی خطی صفر و یک چندهدفه با پارامترهای فازی یک روش جدید با توجه به درجه عضویت اعداد فازی توسعه داده شده است. در پایان، یک مطالعه موردی جهت تشریح روش پیشنهادی ارائه شده است که عملی بودن و کارآیی آن را نشان می دهد.

واسطه های الکترونیکی، سازمان هایی مبتنی بر اینترنت می باشند که دیگر سازمان ها را قادر می سازند تا با یکدیگر در فرآیندهای کسب و کار تعامل داشته باشند. در حالیکه واسطه های الکترونیکی بخش مهمی از اقتصاد اینترنتی شده اند، تئوری و رهنمودهای کمی برای برنامه ریزی مجموعه فرآیندهای کسب و کاری که یک واسطه الکترونیکی می تواند به طور آنلاین حمایت نماید وجود دارد. این مقاله نگرشی برای طراحی فرآیندهای آنلاین خاصی که بوسیله یک واسطه الکترونیکی خاص حمایت شود ارایه می دهد. این نگرش موجب تحقیق مفهومی روی مهندسی فرآیندهای کسب و کار، واسطه های الکترونیکی، و ساختارهای کسب و کار الکترونیکی می شود.سه طبقه از فرآیندها همراه با زیر فرآیندهای مربوطه آنها معرفی و شرح داده می شوند. این نگرش سپس رهنمودی را در انتخاب فرآیندها بر اساس دو عامل فراهم می کند: اول- منابع موجود واسطه الکترونیکی دوم - منابع تکاملی آن. بینش حاصل از این تحقیق عبارت است از اینکه عملکرد کسب و کار یک واسطه الکترونیکی می تواند با در نظر گرفتن منابع موجود و منابع تکاملی اش وقتی که فرآیندهای کسب و کار برنامه ریزی می شوند، افزایش داده شود.

امروزه سیستم های مدیریت فرآیندهای کسب وکار(BPMS) به سرعت در حال گسترش هستند. سازمان ها و شرکت های بزرگ برای افزایش بهره وری اقتصادی و توانایی رقابت در بازار جهانی ناگزیر به استفاده از BPMS در مدیریت فرآیندهای کسب وکار خود هستند. لذا توجه به معیارها و قابلیت های این سیستم ها موردتوجه محققان قرارگرفته است. ایجاد تعادل در بارکاری منابع در BPMS، یکی از چالش هایی است که از دیرباز مورد مطالعه و بررسی محققان قرار گرفته است، ایجاد تعادل در بارکاری منابع، هم باعث افزایش پایداری سیستم و هم باعث افزایش کارایی منابع و افزایش کیفیت محصولات می شود. در این تحقیق، اثر نامطلوب تاخیر تغییرات زمانی نرخ ورود در وظایف معرفی می شود. برای رفع این اثر نامطلوب، الگوی وابسته به زمان از بارکاری منابع را تعریف می کنیم و یک روش ابتکاری برای مدیریت و تنظیم هم روندی فرآیندها در BPMS معرفی می کنیم. برای بهینه سازی هم روندی فرآیندها از الگوریتم بهینه سازی PSO استفاده می کنیم، به طوری که، علاوه بر ایجاد تعادل در بارکاری منابع، بارکاری هر منبع در طول زمان (دوره کاری اش) یکنواخت می شود. ایجاد یکنواختی در بارکاری منابع باعث افزایش کارایی منابع و درنتیجه بهبود در کیفیت محصولات و خدمات می شود. آزمایش انجام شده نشان می دهد بهینه سازی همروندی فرآیندها باعث بهبود 8/29 درصدی در برقراری تعادل و یکنواختی در بارکاری منابع می شود.

هدف: بر همگان واضح و مبرهن است که در این دوران یکی از عامل کلیدی رشد اقتصادی کشورها، اقتصاد دانش ­بنیان است و در این بین وجود شرکت­های دانش­بنیان زیرساخت اصلی حصول این مهم را شکل می­دهد. این مقاله با هدف توسعه شرکت­های دانش ­بنیان با تأکید بر فرایندهای کسب وکار آن ها انجام شد. روش شناسی پژوهش: بدین منظور با مرور ادبی به بررسی فرایندهای کسب وکار پرداخته شد و به خاطر جامعیت مدل EFQM جهت بررسی بیشتر انتخاب شد. سپس با 9شرکت، به عنوان نمونه­های هدفمند، مستقر در مرکز رشد سازمان پژوهش­های علمی و صنعتی ایران، مصاحبه و آسیب های این شرکت ها شناسایی شد. در ادامه مکانیزم های تصمیم گیری و هماهنگی با توجه به یکپارچگی فرآیندهای سازمانی، برنامه ها و رویکردهای شرکت های بزرگ در اظهارنامه جایزه تعالی سازمان بررسی و رویکردهای مورد استفاده این شرکت ها استخراج و دسته بندی شدند. در این مسیر از نظرات خبرگان این حوزه نیز به منظور تعدیل برنامه ها و رویکردها استفاده شد. در نهایت به منظور بررسی فرایندهای کلیدی کسب وکارهای دانش بنیان، مدلی مبتنی بر پویایی شناسی سیستم طراحی شد. یافته ها: ازآنجاکه افزایش امتیاز مدل EFQM به منزله افزایش احتمال رشد شرکت در نظر گرفته شده است، لذا می توان با استفاده از این مدل برای رشد شرکت های دانش بنیان راهکارهایی ارائه کرد. اصالت/ارزش افزوده علمی: در این مقاله از مدل های شبیه­سازی و ریاضی برای توسعه عملکرد شرکت ­های دانش بنیان و تحلیل هم زمان آسیب­ های شرکت ها و مقایسه آن با یک مدل جامع استفاده شده است، به صورتی که بتوان راهکارهای مناسب جهت اصلاح فرایندها را پیش بینی نمود.

اغلب سازمان ها در محیطی کار می کنند که در آن، کسب و کار موردنظر در معرض تغییرات اجتناب ناپذیر است؛ بنابراین سازمان ها به منظور حفظ مزیت رقابتی مستلزم هستند که فرایندهای کسب وکار خود را به طور مداوم با تغییرات موردنظر وفق دهند. ماهیت مخاطره انگیز مدیریت فرایند کسب وکار یک بررسی دقیق از عوامل کلیدی و شکست را ایجاب می کند. ازاین رو مهم ترین هدف پژوهش پیش رو ارائه مدل مدیریت تغییر جهت اجرای مدیریت فرایند کسب وکار است. به این منظور از رویکرد ترکیبی دیمتل و ANP فازی استفاده می شود. روش به کار گرفته شده در این پژوهش ازنظر هدف، توسعه ای کاربردی بوده و بر مبنای ماهیت و روش در گروه توصیفی دسته بندی می شود. همچنین بر مبنای نوع داده ها، می توان آن را پیمایشی دانست. در گام اول با بررسی های جامع کتابخانه ای و ارزیابی نتایج مطالعات، عوامل مدیریت تغییر مؤثر بر پیاده سازی مدیریت فرآیند کسب وکار، شناسایی و استخراج گردید. در گام بعد، به منظور غربال سازی متغیرهای شناسایی شده از تکنیک دلفی فازی استفاده شد و در ادامه، با نظرسنجی خبرگان حوزه مدیریت تغییر و تحول، زیر عامل های کلیدی در بین 7 عامل اصلی دسته بندی شد. در مرحله بعدی، روابط درونی بین عوامل اصلی با استفاده از روش دیمتل فازی محاسبه شد. سپس دیمتل و ANP فازی ترکیب شده و به منظور وزن دهی عوامل و رتبه بندی آن ها از روش ANP فازی استفاده شد. از نتایج مهم تحقیق شناسایی عوامل علی و اولویت بندی عوامل مدیریت تغییر مؤثر در اجرای مدیریت فرآیند کسب وکار در سازمان ها است.